ΑπόψειςΕπιλεγμένα

Γιώργος Αρχοντίδης, 83 ετών, με “κούρσες” στα Γήπεδα, στα Κοινοτικά, στην Πολιτική. Πότε η Κηδεία του.

Η τελευταία “κούρσα” του Γιώργου Αρχοντίδη για την άλλη ζωή, αυτή τη φορά, έγινε την Παρασκευή 19/6 στον Αγιαρμόλα, αγαπημένη παραλία των Ατσικιωτών, την ώρα που έκανε μπάνιο. Ήταν όμως 83 ετών και έπρεπε να προσέχει…
Ο θάνατος του πάγωσε όλη την Ατσική και τους απανταχού Ατσικιώτες, όπως και τους αμέτρητου φίλους του, παντού!
Η Κηδεία του θα γίνει αύριο Δευτέρα 22/6/20 στην Ατσική, στον συνονόματο του Άγιο Γιώργη, ώρα 11 το πρωί.
Το Παρατσούκλι του, πολύ διαδεδομένο, ήταν “κούρσα” και το αγαπούσε πολύ αφού το απέκτησε νεαρός, ως ποδοσφαιριστής του Ηρακλή Ατσικής, για το συνεχές και αέρινο τρέξιμο ενός μεγάλου ταλέντου στα γήπεδα.
Συνέχισε με κούρσες στην Κοινωνικό και Πολιτικό Τομέα , πάντα με ορμή, σεβόμενος τον αντίπαλο.
Στην Ατσική διατέλεσε Πρόεδρος της Κοινότητας και Δήμαρχος όταν η περιοχή έγινε Δήμος. Διατέλεσε επίσης Πρόεδρος του Συνεταιρισμού! Οι χωριανοί του τον εμπιστεύονταν και τον ψήφιζαν !
Εκείνα τα χρόνια, κυρίως τη 10ετια του 1960, η ποδοσφαιρικές καριέρες ήταν κοινωνικοποιημένες και η πολιτική ήταν και αυτή παρούσα !
Δημοκράτης ο Γιώργος Αρχοντίδης, με την έννοια και τους διωγμούς που είχε ο ορός τη 10ετια του 1950 -60, ασχολήθηκε ενεργά όταν “μετανάστευσε” όπως όλοι οι νέοι της Εποχής, αυτός στη Αθήνα, από τις γραμμές της Ένωσης Κέντρου και διατέλεσε Αρχηγός της Νεολαίας το Ένωσης Κέντρου.
Δεν είναι τυχαίο ότι ο συγχωριανός του, αν και μικρότερος, Σταύρος Τραγάρας, τον προσφωνεί στην αποχαιρετιστήρια ανάρτηση του: ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΕ !
Η φωτογραφία, από την ανάρτηση του Σταύρου, είναι από μια παρέλαση του ΗΡΑΚΛΗ με το Γιώργο Αρχοντίδη, στο κέντρο, δίπλα στο σημαιοφόρο. Ηλίας Κότσαλης (δεν πρόλαβα να παίξω στα γήπεδα όταν έπαιζε και ο Γιώργος, τον θυμάμαι όμως ως θεατής και τον ζήλευα που δεν ήταν στο ΑΣΤΈΡΑ. Αργότερα στο ΡΑΔΙΟ ΑΛΦΑ εγώ, Δήμαρχος Ατσικής αυτός, η γνωριμία μας εγινε φιλία !)

Γράφει ο Σταύρος Τραγάρας:
ΓΕΙΑ ΣΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΕ
Έφυγε χθες ξαφνικά ενώ έκανε μπάνιο στη θάλασσα του Αγιαρμόλα, ο Ατσικιώτης Γιώργος Αρχοντίδης, ο θρυλικός κούρσας. Γεννήθηκε στην Ατσική Λήμνου λίγο πριν την κατοχή. Έμεινε ορφανός από πατέρα, όταν ακόμα ήταν μωρό. Η μητέρα του, μια άγια γυναίκα, η κυρά Σοφία, αγωνίστηκε σκληρά για να τον αναθρέψει. Ο Γιώργος χαλυβδώθηκε από τις κακουχίες της βιωτής. Έγινε ένα λιονταράκι της ζωής και ταυτόχρονα το καλύτερο παιδί. Υπήρξε ένας από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές της Λήμνου, με πάθος απίστευτο και ταχύτητα ανέμου, που του έδωσε το προσωνύμιο κούρσα. Θυμάμαι που ποτίζαμε τα μπαμπάκια στην Αγιακατερίνη, εγώ παιδάκι. Μετά, τις συζητήσεις με τον πατέρα μου, για το συνεταιριστικό κίνημα στα χρόνια του Γέρου της Δημοκρατίας, ο Γιώργος ήταν πρόεδρος του συνεταιρισμού. Η μετανάστευση τον ξούργιασε στην Αθήνα, τέρμα Αχαρνών, όπου έκανε ένα μαγαζάκι με αξεσουάρ αυτοκινήτων, μαζί με τον πρώτο ξάδερφό του, απότακτο λοχαγό από τη χούντα, και μετέπειτα Στρατηγό, αείμνηστο Νίκο Αρχοντίδη. Στο σπίτι του φιλοξενήθηκα το καλοκαίρι του 72, όταν έκανα φροντιστήριο για να δώσω πανελλήνιες. Εκεί καταφεύγαμε σε όλη τη διάρκεια της δικτατορίας, για μια συζήτηση, για μια ανάσα ελευθερίας. Ήταν ένας παθιασμένος δημοκράτης, μειλίχιος άνθρωπος, χωρίς καμιά μισαλλοδοξία. Είχε δυο παππούδες, όπως έλεγε, το Λευτεράκη (Βενιζέλο) και το Γέρο (Παπανδρέου) και ένα πατέρα, μια που ο ίδιος δεν γνώρισε, τον Ανδρέα (Παπανδρέου). Διάβαζε ασταμάτητα. Ιστορία και πολιτική. Θεωρούσε την παιδεία ακρογωνιαίο λίθο της Δημοκρατίας. «Πάντα με τη Δημοκρατία», ήταν το σλόγκαν του. Μα τώρα έχουμε Δημοκρατία, του έλεγα. «Ποτέ δεν τελειώνει ο αγώνας για καλύτερη Δημοκρατία», απαντούσε. Αξιώθηκε να είναι για δύο θητείες δήμαρχος Ατσικής. Σαν δήμαρχος ήταν άριστος. Τα πάντα στην εξυπηρέτηση του πολίτη. Ο πιο ανιδιοτελής άνθρωπος του κόσμου. Όλα για τους άλλους, τίποτα για τον εαυτό του. Ήταν ο μόνος άνθρωπος που για πενήντα χρόνια με αποκαλούσε (και τον αποκαλούσα) σύντροφο. Με αυτήν την παλιά ωραία έννοια και σημασία. Στη γυναίκα του Τζένη από την Καλαμάτα, αυτή την εκλεκτή γυναίκα, που ήταν πάντα στο πλευρό του, στα παιδιά του Σοφία και Διαμαντή, και στα εγγόνια του, εκφράζω τα βαθύτατα συλλυπητήριά μου. Γεια σου σύντροφε, πάντα με τη δημοκρατία.

Δείτε περισσότερα

Σχετικά Άρθρα

Back to top button