Απόψεις

«Δεν υπάρχει τίποτα πιο αληθινό από το όνειρο» – Γιατί όχι και στη Λημνο…

Ένα παράδειγμα για μίμηση

Γράφει ο Θ. Δημητριάδης

Ο Μάριος Γιαννάκου είναι ένας πολύ δυνατός αθλητής υπεραποστάσεων και ορειβάτης. Πριν από μερικές μέρες έπινε το αναψυκτικό του στην καφετέρια και διηγούνταν στην παρέα του την πρόσφατη επιτυχία του να ανεβεί για 51η φορά στον Μύτικα, την ψηλότερη κορυφή του Ολύμπου σε υψόμετρο 2.917 μέτρα.

Στο διπλανό τραπέζι άκουγε η Ελευθερία Τόσιου, 22χρονη φοιτήτρια της βιολογίας, αλλά με κινητική προβλήματα ΑΜΕΑ. Κάποια στιγμή η Ελευθερία του είπε πόσο πολύ από μικρή ήθελε να ανεβεί στον Όλυμπο, αλλά ότι λόγω της αναπηρίας της αυτό το όνειρό της ήταν πλέον άπιαστο και απραγματοποίητο.

Αμέσως ο Μάριος της πρότεινε να ανεβούνε μαζί στον Όλυμπο και ότι αυτός αναλάμβανε κυριολεκτικά να την σηκώσει στην πλάτη του σε ειδικά διαμορφωμένο ορειβατικό σακίδιο.

Η Ελευθερία αιφνιδιάστηκε, ήταν πολύ διστακτική στην αρχή, δεν μπορούσε να πιστέψει και να συνειδητοποιήσει αυτό που της πρότεινε, αλλά ο Μάριος τελικά κατόρθωσε να την πείσει.

Έτσι, τη Δευτέρα που μας πέρασε ο Μάριος και η Ελευθερία κατόρθωσαν να πατήσουν την ψηλότερη κορυφή του Ολύμπου και να γίνει πραγματικότητα το όνειρο της Ελευθερίας.

Να σημειωθεί ότι την προσπάθεια τους υποστήριζε ομάδα ορειβατών, μετεωρολόγων και δύο πεζοναύτες.

Μετά από αυτό η Ελευθερία κατασυγκινημένη είπε ότι

«Δεν υπάρχει τίποτα πιο αληθινό από το όνειρο»

και έχει να διηγείται την εκπληκτική εμπειρία της, ενώ ο Μάριος δήλωσε:

«Είναι κάτι που δεν μπορώ να περιγράψω με λέξεις. Aπό όλους τους αγώνες που έχω πάρει μέρος μέχρι τώρα, από όλα τα μετάλλια και τις διεθνείς διακρίσεις μου, αυτή η ανάβαση είναι το πιο σημαντικό πράγμα που έχω κάνει και θα το θυμάμαι σε όλη μου τη ζωή. Νοιώθω απέραντα ευτυχισμένος. Όταν φτάσαμε στην κορυφή, αυτό που μού ζήτησε η Ελευθερία ήταν να δει τη θέα. Τη γύρισα αργά-αργά 360 μοίρες για να δει περιμετρικά την Ελλάδα από το πιο ψηλό σημείο της».

 

Δεν είναι άσχημη ιδέα κάτι παρόμοιο να γίνει και στη Λήμνο.

Βέβαια, δεν έχουμε ψηλά βουνά σαν τον Όλυμπο, παρά μόνον λόφους.

Εντούτοις υπάρχουν άτομα με ειδικές ανάγκες, με κάποια κινητική ή άλλη αναπηρία, που ποτέ στη ζωή τους δεν θα πραγματοποιήσουν μερικά από τα όνειρα τους και δεν θα ζήσουν μια παρόμοια εμπειρία, δηλαδή να ανέβουν σε μια κορυφή, έστω και ενός λόφου ή μικρού βουνού, για παράδειγμα στην Παναγία Κακαβιώτισσα.

Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος υπεραθλητής για να βοηθήσει ένα τέτοιο άτομο να πραγματοποιήσει το όνειρο του, ούτε να κινητοποιηθούν ορειβάτες και πεζοναύτες. Θέληση χρειάζεται, και ο τρόπος θα βρεθεί.

Εξάλλου, κάτι τέτοιο θα ήταν μια εξαιρετική διαφήμιση για τη Λήμνο!

Δείτε περισσότερα

Σχετικά Άρθρα

Back to top button