Απόψεις

ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ ΤΟΥ 1948 – “Έρχονται οι Προσκοπίνες”

Έρευνα – Επιμέλεια ανάρτησης :  Χαρούλα Ζαμπετάκη Πλιάτσκα

 Εφημερίδα ΛΗΜΝΟΣ –  

ΠΡΩΤΑΠΡΙΛΙΑ ΤΟΥ 1948 – “Έρχονται οι Προσκοπίνες !”

Τι  ήταν αυτή η είδησις Θεέ μου!! Που με κρότο και αποτελέσματα ατομικής βόμβας ξέσπασε πρωϊ, πρωϊ στο ύψωμά μας!! Πέντε λεξούλες ήταν όλες, όλες μα ικανές για να διοχετεύσουν ηλεκτρικόν ρεύμα χιλιάδων βολτ και να θέσουν εις πυρετώδη κίνησιν τους πάντας και τα πάντα… «Το Τάγμα τηλεφωνεί ότι προσκοπίνες από τα Γιάννενα θα έλθουν στο ύψωμά μας να μας επισκεφθούν».

Το άκουσα με κλασσικήν αδιαφορία και το υπεδέχθην γυρνώντας από το άλλο πλευρό με σκοπό να συνεχίσω τον ύπνο, που ο ανεδαίστατος πρωϊνός αγγελιοφόρος διέκοψε την ογδόην πρωϊνήν, ενώ εγώ είχα κουράγιο να τον συνεχίσω και πέραν της 12ης.

Αλλά δυστυχώς άλλαι μεν αι ημέτεραι βουλαί, άλλα δε εκέλευον οι άνδρες του Λόχου, οι οποίοι υπεδέχθησαν την είδησιν με κραυγάς και ενθουσιασμό και ήρχισαν αμέσως πυρετώδη προετοιμασίαν για την υποδοχή.

Τα τρομερά κεσάτια του κουρέως διεδέχθη αφάνταστη πελετεία και ήρχισαν να αφαιρούνται τα μαλλιά και τα γένεια που έδιναν στο Λόχο μορφή, μάλλον ιερατικής Σχολής δοκίμων ιερωμένων!!

Πολλοί έσυραν τις ξυριστικές των μηχανές από τα βάθη του γυλιού, κάνοντας πραγματικάς ανασκαφάς μέσα στα λοιπά άλλα είδη…

Άλλος πλυνόταν επιμελώς, άλλος χτενίζοντας, άλλος γυάλιζε τα παπούτσια του και άλλος εκ φύσεως πειραχτήρι, καλαμπούριζε εις βάρος όλων, πειράζοντας ιδιαιτέρως τους έχοντας μεγαλυτέραν αδυναμία στο θηλυκό κοσμο ή για να μεταχειρισθούμεκαλύτερα την φρασεολογία της Αρβύλας, τους …κηδες.

Το κέφι ήταν τρελλό και ο ενθουσιασμός τέτοιος που πολλοί ξέχασαν να φάνε το μεσημέρι.

Εν τω μεταξύ η ώρα περνούσε και τα μαλλιά ξερενόταν,τα γένεια ξεφύτρωναν και πολλοί άρχισαν ν’ απελπίζωνται για την εμφάνιση των επισκεπτριών, οπότε οι αισιόδοξοι του Λόχου, βρήκαν αμέσως την λύση, ότι δηλ. θα μας επισκεφθούν λίγο αργά, αφού πρόκειται να διανυκτερεύσουν στο Μέτσοβο.

Οι ελπίδες ανεπτερώθησαν, μερικοί ξαναξυρίσθησαν και γενικά όλοι φρέσκαραν το χτένισμά των.

Τι δεν κάνεις αναθεματισμένε ποδόγυρε!!  Η είδησις μόνον ότι θα εμφανιζόσουν, τους ηλέκτρισε όλους και τους μετέτρεψε σε κουρδισμένα ρομπότ!!!

Ούτε η επίσκεψις Ταξιάρχου, ούτε η επίσκεψις Στρατηγού, ούτε και Αρχιστρατήγου ακόμη θα τους έκανε να λάβουν τέτοια μέτρα υποδοχής!…

Με το σούρουπο άρχισε σιγά σιγά να έρχεται και ούτε ίχνος του αναμενομένου θηλυκού Μεσία εφαίνετο στον Ορίζοντα…

Η απελπισία άρχισε να ζωγραφίζεται και στα πρόσωπα των πλέον αισιόδοξων και όλοι μαζί έκλειναν στενή πολιορκία γύρω από την παραγκούλα του Ταγματάρχου περιμένονας από εκεί την τελευταίαν λέξι!!!

Μα σε λίγο φεύ!!! Σαν κεραμίδα καλοζυγισμένη τους ήρθαν τα λίγα λόγια του Ταγ/χου, που τα’ λεγε γελώντας, τόσο με τους Στρατιώτες, όσο και με τον ίδιο του τον εαυτό, γιατί και εκείνος είχε γελασθή και είχε προμηθευθή διάφορα πράγματα για να προσφέρη στις πρωταπριλιάτικες Προσκοπίνες !!! «Παιδιά, Χρόνια Πολλά κι’ άλλη φορά την Πρωταπριλιά να μην νπιστεύετε, όχι μόνο σε ότι ακούνε, μα και σε ότι βλέπτε ακόμη!!».

Άλλος γέλασε, άλλος κατσούφιασε κι’ όλοι λίγο πολύ μουρμουρίζανε!!

Ιζούμα 1.4.1948   ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΤΡΑΤΑΡΟΣ

Δείτε περισσότερα

Σχετικά Άρθρα

Back to top button