Περιοδικό

Δύσκολη εποχή

Δύσκολη εποχή

της Χριστίνας Κάβουρα (το χρονογράφημα της κάθε Παρασκευής )

Σε λίγο θα γιορτάσουμε  το  «ΟΧΙ» – την 28η Οκτωβρίου –  και ας αναρωτηθούμε πόσα «όχι» είπαμε στη ζωή μας. Κάποιες στιγμές δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να πούμε το «μεγάλο όχι» σώζοντας ή έστω διαφυλάσσοντας τις ιδέες μας, τα πιστεύω μας, τα ιδανικά μας,  την αξιοπρέπειά μας, παλεύοντας για την ελευθερία μας. Πολύ σημαντική η ελευθερία τόσο η δικιά μας, η ατομική όσο και η ελευθερία όλων των λαών του πλανήτη.

Θέλει αρετή και τόλμη η Ελευθερία γράφει ο Κάλβος και έχει δίκιο.

Ο μεγάλος Ιστορικός μας Θουκυδίδης ο οποίος εξακολουθεί να διαβάζεται από όλο τον πλανήτη και να διδάσκεται σε πολλά Πανεπιστήμια του κόσμου και σχολές πολέμου, γράφοντας για  τον Πελοποννησιακό Πόλεμο  προχωρά χωρίς να το ξέρει στην πρώτη καταγραφή της Ιστορίας και μία από τις σπουδαιότερες.  Γι’ αυτό πολλοί ξαναδιαβάζουμε τον μεγάλο Έλληνα ιστορικό, όχι για να κατανοήσουμε  τις σχέσεις μεταξύ Αθήνας και Σπάρτης αλλά γιατί ο Θουκυδίδης δίνει πολυάριθμα γενικά μαθήματα που εφαρμόζονται σε οποιαδήποτε κοινωνία.

Από την μια έχουμε τον Ερντογάν να οραματίζεται την αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, να φαντασιώνεται διάφορα μεγαλεπήβολα και ανέφικτα σχέδια, από την άλλη, πιστεύω ότι αν ο Τραμπ κερδίσει τις επερχόμενες εκλογές, θα τις κερδίσει με τον ίδιο τρόπο που ο Χίτλερ κέρδισε τις εκλογές του 1933 στη Γερμανία και ο Μουσολίνι του 1922 και του 1924 στην Ιταλία, περιορίζοντας δραστικά την ελεύθερη επιλογή και θέτοντας σε απόλυτη αμφισβήτηση  τη δημοκρατία. —

Και στο τέλος σαν να μην έφθαναν όλα αυτά τα δεινά μας προέκυψε και η πανδημία. Ενός κακού μύρια έπονται έλεγαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι, που φιλοσοφούσαν τη ζωή και τα δύσκολά της. Μόλις αρχίσαμε να ανασαίνουμε από την Οικονομική Κρίση μας ήρθε και άλλη. Η δημοκρατία και κάθε άλλη μορφή διακυβέρνησης δοκιμάζονται κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Απαραίτητος για την επίλυση της πανδημίας είναι ο περιορισμός των ατομικών ελευθεριών. —Σε δικτατορίες που ήδη περιορίζουν την ατομική ελευθερία αυτό δεν θεωρείται σημαντική αλλαγή. Αλλά στις δημοκρατίες αυτό είναι πρόβλημα και οι πολίτες ,  που λατρεύουν την ατομική ελευθερία, επαναστατούν εναντίον των κυβερνητικών περιορισμών. Κάποιοι όχι μόνο  δεν αποδέχονται τα περιοριστικά μέτρα, φθάνουν στο σημείο να μην πιστεύουν καν ότι υπάρχει υιός και όλα αυτά είναι συνωμοσίες! Έχει μεγάλα και μάλλον μη μετρήσιμα μεγέθη η …. Βλακεία.

Ένα άλλο δύσκολο θέμα που μας προέκυψε είναι ότι η εργασία, έστω αυτή που απόμεινε, πρέπει να γίνεται με φυσική παρουσία, όχι μέσω Διαδικτύου. Αυτό δεν ξέρω που μπορεί να οδηγήσει, σκέπτομαι όμως ότι   οι προεκτάσεις  της τηλε-εργασίας  δεν φαίνονται καλές και θετικές.

Είναι η ζωή μας ένας καθημερινός αγώνας με νίκες ή ήττες; Ναι, σίγουρα. Ας θυμηθούμε  ότι ακόμη και για τους φυλακισμένους στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς, ανθρώπους καταδικασμένους σε θάνατο, καταδικασμένους σε πείνα και στέρηση ενώ επίκειτο ο θάνατός τους,  το να βρεθούν ζωντανοί την επόμενη μέρα ήταν μια νίκη, μια μεγάλη ΝΙΚΗ για την Ανθρωπότητα.

Ήταν μια μεγάλη Νίκη αυτή του 1940 ενάντια στον Φασισμό, ενάντια την κατάλυση της Ελευθερίας, ενάντια στους δικτάτορες. Πάντα κάποια στιγμή οι δικτάτορες πέφτουν γιατί αποκτώντας ανεξέλεγκτο εγωϊσμό, θάβονται μέσα στην ίδια την μεγαλομανία τους, μη μπορώντας να ελέγξουν τις αυθαιρεσίες τους, πιστεύοντας στην παντοδυναμία τους, που τελικά δεν υπάρχει, αλλά βασίζεται στο φόβο των καταπιεσμένων, μόνο που έρχεται η στιγμή που οι άνθρωποι να πάνε μπροστά από το φόβο, και τότε δεν τους σταματάει τίποτα.

Χρόνια Πολλά σε όλους και με την ΝΙΚΗ!

 

 

 

Δείτε περισσότερα

Σχετικά Άρθρα

Δείτε Επίσης
Close
Back to top button