Λήμνος

Αριστοτέλης – η πιο διάσημη προσωπικότητα όλων των Εποχών !

Αριστοτέλης – η πιο διάσημη προσωπικότητα

Η αθηναϊκή εφημερίδα Καθημερινή δημοσίευσε άρθρο με τίτλο: «Ο Αριστοτέλης η πιο διάσημη προσωπικότητα του κόσμου σύμφωνα με το ΜΙΤ». Η ΜΙΤ είναι το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, το οποίο συνέταξε έναν κατάλογο με τις διασημότερες προσωπικότητες της Παγκόσμιας Ιστορίας από το 4.000 π.Χ. μέχρι το 2010 μ.Χ.

Μετά τον Αριστοτέλη ακολουθούν τα εννιά ονόματα των πιο διάσημων προσωπικοτήτων:  Πλάτωνας, Ιησούς Χριστός, Σωκράτης, Μέγας Αλέξανδρος, Λεονάρντο Ντα Βίντσι, Κομφούκιος, Ιούλιος Καίσαρας, Όμηρος, Πυθαγόρας.

Το ΜΙΤ συγκέντρωσε στοιχεία και ηλεκτρονικά δεδομένα από 100 χώρες του κόσμου και συνέταξε την λίστα υπολογίζοντας το πόσο διάσημος θεωρείται κάποιος από τον αριθμό των γλωσσών στις οποίες έχουν μεταφραστεί τα έργα του στην Wikipedia και από το πόσες φορές έχουν ανοιχτεί συνολικά οι σελίδες αυτές από αναγνώστες.

Βέβαια κάποιος μπορεί να διαφωνήσει με την παραπάνω μεθοδολογία, σημαντικό όμως είναι το γεγονός ότι από τις 10 προαναφερθείσες προσωπικότητες οι 6 είναι αρχαίοι Έλληνες.

Αξιοπαρατήρητο είναι και το γεγονός ότι πρώτος κατατάσσεται ο Αριστοτέλης και δεύτερος ο Πλάτωνας παρά το γεγονός ότι ο Αριστοτέλης υπήρξε για πολλά χρόνια μαθητής στην Ακαδημία του Πλάτωνα στην Αθήνα.

Αυτή είναι η πιο πρόσφατη αναγνώριση της προσωπικότητας και του έργου του Αριστοτέλη. Πριν από τρία χρόνια η UNESCO – United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization – είχε ανακηρύξει το 2016 ως «Επετειακό έτος Αριστοτέλη», δεδομένου ότι είχαν περάσει 2400 χρόνια από τη γέννησή του. Στο πλαίσιο εκείνης της επετείου το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης είχε διοργανώσει Παγκόσμιο Συνέδριο με τίτλο «Αριστοτέλης 2400 χρόνια».

Ο Αριστοτέλης, γιος του γιατρού Νικόμαχου, γεννήθηκε στα Στάγειρα της Χαλκιδικής το 384 π.Χ. Για τα πρώτα έτη της ζωής του οι πληροφορίες είναι ελάχιστες. Σε ηλικία 17 ετών πήγε στην Αθήνα για να φοιτήσει στην Πλατωνική Ακαδημία. Στην Αθήνα έμεινε 19 χρόνια, από το 367 έως το 348 π.Χ. που πέθανε ο Πλάτωνας. Τότε ο Αριστοτέλης έφυγε για την Άσσο της Τρωάδας και μετά από τριετή παραμονή εκεί πήγε στην Λέσβο και στη συνέχεια στην Μακεδονία, όπου ανέλαβε τη διαπαιδαγώγηση του Αλέξανδρου, γιοου του Φιλίππου, βασιλιά της Μακεδονίας. Όταν ο Αλέξανδρος διαδέχθηκε τον πατέρα του στον θρόνο, ο Αριστοτέλης εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, και ίδρυσε τη σχολή του, το Λύκειον.

Μετά τον θάνατο του Αλέξανδρου το 323 π.Χ., η παραμονή του Αριστοτέλη στην Αθήνα κατέστη δυσχερής και για τον λόγο αυτό αναγκάστηκε να καταφύγει στην Χαλκίδα, πατρίδα της μητέρας του, όπου και πέθανε από φυσικά αίτια το 322 π.Χ.

Ο Αριστοτέλης θεωρείται ως ο πρώτος διαχρονικά επιστήμονας με πραγματείες στη φυσική, τη βιολογία, τη ζωολογία, τη μεταφυσική, τη λογική, τη ρητορική, την ποίηση, το θέατρο και την μουσική.

Θεωρείται ότι ανέπτυξε το πρώτο ολοκληρωμένο φιλοσοφικό σύστημα και έθεσε τις βάσεις της εμπειρικής μεθοδολογίας, θεωρώντας ότι η γνώση στηρίζεται στην αντίληψη και στην παρατήρηση.

Μέσω της ερμηνείας των ερευνών και στοχασμών του διατύπωσε ορισμούς σχεδόν σε όλους τους τομείς της φιλοσοφίας, της ηθικής, της πολιτικής, των τεχνών και των επιστημών. Σύμφωνα με μελετητές του έργου του, το φάσμα των ενδιαφερόντων του ήταν πραγματικά εντυπωσιακό.

Στην φιλοσοφία, ο Αριστοτέλης επιχείρησε επιτυχώς τον συνδυασμό της πλατωνικής ηθικής και πολιτικής φιλοσοφίας με τη φυσική φιλοσοφία των προσωκρατικών και εγκαινίασε τον κλάδο της λογικής. Στις θετικές επιστήμες έθεσε τις βάσεις για την φυσική, την χημεία και την μετεωρολογία, και ανέδειξε τη σημασία, και την κεντρική θέση της βιολογίας.

Συστηματοποίησε την πρακτική της ρητορικής, θεμελίωσε την θεωρία της λογοτεχνίας, και έκανε μια συστηματική καταγραφή πολιτευμάτων και θεσμών των ελληνικών πόλεων.

Θα μπορούσε να λεχθεί ότι το έργο του Αριστοτέλη αντιπροσώπευε την εγκυκλοπαίδεια των γνώσεων του 4ου αιώνα π.Χ.

Πανεπιστημιακοί καθηγητές αποφαίνονται πως η συμβολή του Αριστοτέλη σε πολλά γνωστικά πεδία υπήρξε πολύ σημαντική. Επιπλέον, αντιλήφθηκε την ανάγκη να καταγραφούν σημαντικές επιτεύξεις του παρελθόντος με συστηματικό τρόπο: τα ποικίλα πολιτεύματα και οι νόμοι των ελληνικών πόλεων, η ιστορία των επιστημονικών κλάδων, οι νικητές των Ολυμπιακών Αγώνων, κλπ.

Χάρη στην εργασία του Αριστοτέλη και της σχολής του, διασώθηκαν οι περισσότερες πληροφορίες που σήμερα διαθέτουμε για την αρχαιοελληνική σκέψη της περιόδου εκείνης.

Η πλειονότητα άλλωστε των σύγχρονων φιλοσοφικών, λογικών, και επιστημονικών όρων έλκει την καταγωγή της από τον Αριστοτέλη: ύλη, δύναμη, αρχή, τέλος, φυσική, ποιητική, ενδελέχεια, μεσότητα, είναι μερικοί από τους όρους που έπλασε ή μεταποίησε ο Αριστοτέλης για να αποκτήσει η επιστημονική γνώση το όργανό της.
Ολόκληρα τμήματα της φιλοσοφίας του Αριστοτέλη ισχύουν ακόμη και σήμερα. Η τυπική λογική είναι πλήρως αριστοτελική, η φιλοσοφία της επιστήμης και του δικαίου στηρίζεται στις δικές του βασικές δομές, ενώ η αριστοτελική ηθική έχει σημαντικούς υποστηρικτές.

Διαβάζοντας σήμερα τον Αριστοτέλη, δυσκολεύεται κανείς να συνειδητοποιήσει ότι τα κείμενά του γράφτηκαν πριν από 2.500 χρόνια.

Ο Αριστοτέλης ανέπτυξε το πρώτο ολοκληρωμένο δυτικό φιλοσοφικό σύστημα. Ήταν από τους πρώτους που κατέταξαν διάφορα είδη χλωρίδας και πανίδας και τα μελέτησαν επισταμένα.

Η επίδραση της αριστοτελικής σκέψης χαρακτηρίζεται ως οικουμενική, με την έννοια ότι υπερβαίνει τα όρια της Ελλάδας. Ιστορικοί εκφράζουν την άποψη ότι ο Αριστοτέλης είναι το καλύτερο παράδειγμα για να αντιληφθεί κανείς τι πραγματικά σημαίνει οικουμενικός στοχαστής.

Στην ιστορία των ιδεών δεν υπάρχει άλλη περίπτωση όπου ένα σύστημα σκέψης υιοθετήθηκε από τόσο πολλούς και τόσο διαφορετικούς λαούς και πολιτισμούς, ή που άντεξε τόσο πολύ στο πέρασμα των αιώνων. Και είναι σημαντικό ότι αυτό συνέβη χωρίς η αριστοτελική σκέψη να απωλέσει τα σημάδια της ελληνικής της προέλευσης.

Ο Αριστοτέλης έχει μείνει στην ιστορία της φιλοσοφίας ως ανεπανάληπτο παράδειγμα ελεύθερου και πρωτότυπου στοχαστή. Μαθητής του Πλάτωνα, στάθηκε άξιος συνεχιστής του προς την κατεύθυνση μιας πνευματικής εξέλιξης και μιας διαρκούς εμβάθυνσης σε θέματα διαχρονικού και οικουμενικού ενδιαφέροντος. Δανείσθηκε από τον δάσκαλό του τη ρίζα του ιδεώδους του για τη φιλοσοφία και την επιστήμη, καθώς και την περίφημη φιλοσοφία των ιδεών. Όμως με τον Αριστοτέλη διευρύνθηκε ο ορίζοντας της επιστήμης ως η αληθινή και βέβαιη γνώση.

Ο Αριστοτέλης και ο Πλάτωνας θεωρούνται οι μεγαλύτερες μορφές της φιλοσοφίας παγκόσμια. Δύο ανεπανάληπτα πνεύματα, δύο διάνοιες που καθόρισαν και συνεχίζουν να καθορίζουν την παγκόσμια σκέψη. Το έργο τους αποτελεί το υπόβαθρο κάθε επιστημονικής και φιλοσοφικής μελέτης και συντέλεσε στην πνευματική ανάπτυξη της ανθρωπότητας.

 

(πηγή: Νέος Κόσμος 8-8-19

 

Δείτε περισσότερα

Σχετικά Άρθρα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Back to top button