ΕπιλεγμέναΛήμνος

Για το Μούδρο που Γιορτάζει, για τη Δόξα που Κουβαλά !

Γράφει η Βαρβάρα Βαγιάκου – Βλαχοπούλου

Το χωριό μου αυριο διπλογιορτάζει… Δικαιούται μια αναφορά στη δόξα που κουβαλά!!!

ΕΝΔΟΞΟ ΜΟΥΔΡΟ

 

Δίχρωμο μπλε,

μπλε του κόλπου,

της ΙΣΤΟΡΙΑΣ μπλε

 

Στέκομαι μπρος στο παραθύρι του χρόνου

Μές το ταξίδι σου στέκομαι μπλε!

Μοιράζομαι την περηφάνια σου και τον ανασασμό σου.

 

Κάθε που πάει ο καιρός καιρό να συναντήσει

Ξυπνούν οι λόγχες

Ο παφλασμός της Ιστορίας με χτυπά

Ραγίζει η πετρωμένη ρίζα

Ξυπνά η μνήμη

Διαθλώνται οι καιροί

Φέγγει και μ´αγκαλιάζει ο κόλπος που μ´εγκολπώθηκε.

 

ΙΣΤΟΡΙΑ

Το χνάρι σου όπου πατώ…. υπάρχει.

Σπαρμένη η αιωνιότητα παντού

Γεμάτες δαχτυλιές οι σκοτεινές γωνιές σου

 

Αγέρωχη μαβιά οριζογραμμή!!!

Απλώνω την ματιών μου την παλάμη

Να σε σκλαβώσω

Κι εσύ χτυπάς εσπερινό !!!

 

Βαθύλαλες της Βαγγελίστρα σου οι καμπάνες χτυπούν

Οι γεύσεις του ροδιού παντού.

Οι ακτές σου στοργικά το κύμα δαμάζουν

Της διχρωμίας ο ανασασμός μερέυει

Ενα γλυκό μενεξεδί μοναδικό

Ανέγγιχτο ασάλευτο ΔΙΚΟ ΣΟΥ

Μέσα στην περηφάνια περπατεί!!!

 

Ανατριχιάζουν οι χορδές του αλληλούια

 

Βουτάς μές την μαγεία σου

 

Βαραίνει η σιγή

 

Βήμα το βήμα έρχεται το σκοτάδι

 

Το παραθύρι μου γεμάτο φεγγάρι!!!

 

Κι η μακρυβόλος του Κόμπι σου ματιά

Αγριομάτα κόρη

Δαφνοστεφανωμένο τον ΑΒΕΡΩΦ οδηγεί

Φορτωμένο τη βαριά σου ιστορία

ΕΝΔΟΞΟ ΜΟΥΔΡΟ

(Απο τα Ρωτοπλαγιάσματά μου )

 

Δείτε περισσότερα

Σχετικά Άρθρα

Back to top button