Λήμνος

Εμείς στην Λήμνο πηγαίναμε στην Ανάσταση πάντα με ταγιέρ !

Γράφει η Χριστίνα Κάβουρα

Εμείς στην Λήμνο πηγαίναμε στην Ανάσταση πάντα με ταγιέρ ! Ταγιέρ ανοιξιάτικά, κομψά, χαρούμενα, όμορφα !

Ειδικά οι κοπέλες περίμεναν πως και τι να βάλουν τα καινούργια τους ταγιέρ.

Ε καλά οι άνδρες δεν έδιναν και μεγάλη σημασία στην αμφίεσή τους, έδιναν όμως μεγάλη σημασία, στα βεγγαλικά, τα βαρελότα, τα πυροτεχνήματα !

Φέτος πρώτη φορά στη ζωή μου έκανα Ανάσταση με πιζάμες, μπροστά στην τηλεόραση, κοιτάζοντας από την μια τον Αρχιεπίσκοπο, πολύ στενοχωρημένο είναι η αλήθεια,  αλλά και τον άλλον τον κύριο που προσπαθούσε μέσω της νοηματικής γλώσσας να περάσει στο ακροατήριό του τροπάρια, μηνύματα, ύμνους !

Ε και αυτός τα …..είχε παίξει!

Μια Ανάσταση τρομακτικά σιωπηλή, ευτυχώς που κάποιοι έριξαν και μερικά βαρελότα και κάποιοι δήμαρχοι βεγγαλικά και πυροτεχνήματα.

Αλλά θα έπρεπε να χτυπούν τουλάχιστον και οι καμπάνες, που σε πολλές περιοχές δεν ήχησαν!

Αυτός ο κορωνο-υιός εκτός από ύπουλος είναι και ο υιός της μοναξιάς ! Πρέπει να μένουμε απομονωμένοι,  μέσα, και εμείς λαοί Μεσογειακοί λίγη σχέση έχουμε με το μέσα, όπως και λίγη σχέση έχουμε με την ψυχρότητα ακόμα και πειθαρχία που χαρακτηρίζει τους Βόρειους!  Άτομα ιδιαίτερα εκδηλωτικά μας λείπει μια αγκαλιά, εμείς είχαμε μάθει να αγκαλιάζουμε πάντα τους δικούς μας, τους κολλητούς μας,  τους φίλους μας !

Μας έλειψε  ιδιαίτερα η αγκαλιά της Ανάστασης αλλά προσβλέπουμε στην  Ανάσταση  μήπως και ελευθερωθούμε !

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ   Χριστίνα Κάβουρα

Δείτε περισσότερα

Σχετικά Άρθρα

Δείτε Επίσης
Close
Back to top button