Περιοδικό

Σεξουαλική παρενόχληση

Σεξουαλική παρενόχληση

Γραφει η Χριστίνα Κάβουρα

Η Σεξουαλική παρενόχληση είναι  μάλλον ένα από τα  αρχαιότερα αδικήματα από καταβολής κόσμου ! Και καλά τότε που η γυναίκα θεωρείτο res δηλ. πράγμα αλλά σήμερα ?

Κάποια στιγμή άνοιξε ο ασκός του Αιόλου και ότι κρυβόταν στα συρτάρια του Νου, στην πίσω πλευρά της σκέψης βγήκε στο φως, και εμείς όλοι μείναμε κατάπληκτοι από την έκταση αυτής της κατάστασης, από στόματα που άνοιξαν να μιλήσουν από ιστορίες που βγήκαν στην δημοσιότητα,  και αυτό το πλήθος των ιστοριών βίας σίγουρα δεν προάγει τον πολιτισμό μας .

Ξαφνικά βρεθήκαμε σε ένα πραγματικό χάος δύσκολων συμβάντων, βρεθήκαμε στην δύσκολη θέση  να παρακολουθούμε από την …. κλειδαρότρυπα  ξένες κρεβατοκάμαρες αλλά όχι ξένες ιστορίες αφού αυτές συνέβαιναν δίπλα μας, στην δική μας χώρα, ιστορίες που ούτε τις είχαμε φαντασθεί και που η συχνότητά τους ήταν αδιανόητη.

Και ξαφνικά άνοιξαν οι ασκοί του Αιόλου και μπροστά στα μάτια μας άρχισε η παρέλαση των κακοποιημένων  ανδρών και γυναικών, η κακοποίηση αφορά και τα δύο φύλα, ίσως οι γυναίκες είναι πιο ευάλωτες στην προκειμένη περίπτωση, ίσως !

Γιατί όλοι αυτοί οι άνθρωποι δεν μίλησαν ποτέ ? Γιατί περίμεναν τόσα πολλά χρόνια να το κάνουν,   εγκλήματα που είχαν ήδη παραγραφεί από τον χρόνο, μπόλικο χορτάρι είχε φυτρώσει πάνω  στις θαμμένες αυτές ιστορίες που ξαναζωντανεύουν και κάπου χάνεται ίσως και η αλήθεια, μια αλήθεια πια που δύσκολα αποδεικνύεται.

Και ξαφνικά σε χώρους, κατά την άποψή μας πλήρως προστατευμένους και απαράβατους,  σκάνε ιστορίες τρέλας, αδιανόητες,  όπου παιδιά ξυλοκοπούνται, ταπεινώνονται, βιάζονται ψυχολογικά αλλά και σωματικά,  και τελικά είναι αυτά τα παιδιά που θα εκπροσωπήσουν εμάς και τη χώρα μας σε Ολυμπιακούς αγώνες και  κάθε είδους αθλητικές εκδηλώσεις, παιδιά που φθάνουν σ’ αυτούς τους αγώνες έρποντας μέσα από μια τραυματισμένη παιδική ηλικία ή εφηβεία, σέρνοντας για χρόνια στην ψυχή τους αυτό το βάσανο μέχρι που μέσα από ιστορίες  άλλων  κακοποιημένων  βρίσκουν και αυτά το θάρρος να μιλήσουν αφενός σαν μια κατά το δυνατόν ψυχολογική κάθαρση  και αφετέρου μήπως και επέλθει μια κάθαρση στον χώρο του αθλητισμού που κάποτε, τουλάχιστον  στην Ελλάδα ήταν  ΙΕΡΟΣ.  Άλλωστε στην Τραγωδία υπήρχε πάντα η κάθαρση !

Δε μιλώ για τις κακοποιήσεις παιδιών από τον πατέρα τους, εκεί πάντα βρίσκεται η αλήθεια πίσω από την παράνοια που την καλύπτει, και αναρωτιέμαι που ήταν οι μητέρες αυτών των παιδιών, πως δεν κατάλαβαν ποτέ τίποτα, πως δεν αποκωδικοποίησαν στοιχεία και μηνύματα που σίγουρα υπήρχαν, πως δεν είδαν ποτέ όλη αυτή τη δυστυχία που εξέπεμπαν τα παιδιά τους ! Σίγουρα υπάρχει η ΟΜΕΡΤΑ, ο στρουθοκαμηλισμός, η ανασφάλεια, οι μάσκες πίσω από τις οποίες κρύβουμε πολλά και ιδιαίτερα το πραγματικό μας πρόσωπο, αφού στην Κοινωνία παρουσιαζόμαστε με ένα άλλο, θεωρητικά καλύτερο,  τα δύο πρόσωπα του Ιανού!

Ιστορίες λοιπόν καθημερινής τρέλας, όπου συνήθως οι πρωταγωνιστές είναι πρόσωπα πέρα από κάθε υποψία, που χαίρουν υπόληψης στην κοινωνία, που κρύβουν καλά όλη αυτή την αρρωστημένη  ψυχεδέλεια  και τον διεστραμμένο  εκφυλισμό  που τους διακρίνει,  που  δεν προσπαθούν καν να μαζέψουν, που δεν βλέπω και πολλούς να πτοούνται από τον διασυρμό τους στα «παράθυρα» της τηλεόρασης, αντίθετα προσπαθούν να μας πείσουν ότι οι πράξεις τους δεν ήταν πια και τόσο αποκρουστικές,  σαφώς πάντα υπάρχουν και τα χειρότερα,  σπάνια παραδέχονται  το κατηγορητήριο,  σπάνια μετανοούν, πιο σπάνια  μεταμελούνται και ζητούν συγνώμη.

Ακούσαμε και γελοίες δικαιολογίες, που σε άλλες περιπτώσεις, αν το θέμα δεν ήταν τόσο σοβαρό, θα γελούσαμε. Ήταν πράγματι για γέλια.

Ο ήρωας στην «Ηλικία της Λογικής» του Ζαν-Πωλ Σαρτρ, μη μπορώντας να ανταπεξέλθει στην καθημερινότητά του έχει το θάρρος και αυτοευνουχίζεται.

Το χειρότερο όλων είναι η κακοποίηση των παιδιών και οι παιδόφιλοι χρειάζονται επειγόντως ψυχολογική υποστήριξη για να μην αναφερθώ σε πιο ριζοσπαστικά μέτρα, όπως  ευνουχισμό !

Δείτε περισσότερα

Σχετικά Άρθρα

Δείτε Επίσης
Close
Back to top button