Περιοδικό

Ξωκλήσια του χρόνου

Ξωκλήσια του χρόνου

Γράφει η Χριστίνα Κάβουρα

Μα που πήγαν οι προσκυνητές αναρωτιόμουν ανεβαίνοντας το δρόμο για την Αγιά Μαρίνα!  Και φέτος και πέρυσι ελάχιστοι ήταν οι προσκυνητές που ανέβαιναν με τα πόδια για το εκκλησάκι.

Έρημος ο δρόμος, μόνο αυτοκίνητα ανεβοκατέβαιναν, αρκετά αυτοκίνητα αναπτύσσοντας ταχύτητα στο  ζεστό απόβραδο   και αυτό ήταν πολύ επικίνδυνο !

Θυμάμαι παλιά όταν πολύς κόσμος ανέβαινε να ανάψει ένα κερί στην Αγία, πλημμυρισμένος ο δρόμος προσκυνητές που ανηφόριζαν παρέες – παρέες, γειτονιές ολόκληρες,  και πιο σπάνια μοναχικοί προσκυνητές ή προσκυνήτριες !

Και στις παρυφές του δρόμου αλλά και πάνω στο πρανές του λόφου  πολλοί ήταν οι πάγκοι  των  πωλητών που πουλούσαν διάφορα φθηνά παιγνίδια για παιδιά, καραμούζες, κουζινικά σε χαρτονένιες συσκευασίες, αυτοκινητάκια πλαστικά που στον κατεβασμό τα παιδιά τα κρατούσαν χαρούμενα στα χέρια τους.

Προφανώς άλλαξαν οι εποχές και εγώ δεν το έχω πάρει …. Χαμπάρι !

Μα που πήγε το εκκλησάκι αναρωτιόμουν ! Θυμάμαι ότι υπήρχε απρόσκοπτη θέα  του από το δρόμο. Μετά έψαχνα να βρω τα ασβεστωμένα πέτρινα σκαλάκια του λόφου  από τα οποία ανεβαίναμε στη χάρη της !

Δεν υπήρχε τίποτα τέτοιο, κάπως χαθήκαμε, ανεβήκαμε μια ανηφορίτσα που δεν έβγαζε πουθενά, άρχισα να αναρωτιέμαι αν υπήρχαν σίγουρα τα σκαλοπατάκια στην πραγματικότητα ή η φαντασία μου,  μού έπαιζε  … παιγνίδια !

Τελικά βρεθήκαμε μπροστά σε μια εξαθλιωμένη  πινακίδα με ένα βέλος και αρχίσαμε να ξεδιαλέγουμε μια ανηφόρα !

Μα που πήγε το εκκλησάκι αναρωτιόμουν πάλι ! Άφαντο !

Βρέθηκα σε ένα πλάτωμα με κάποια παρατημένα οχήματα πίσω από ένα οίκημα και μια κουζίνα όπου κάποιοι καθάριζαν πατάτες !

«Ρωτώντας και στην πόλη πάς» σκέφτηκα και ρώτησα τους…. πατατοκαθαριστές :  Που είναι το εκκλησάκι βρε παιδιά ???

  • Όχι αριστερά, δεξιά θα πάτε μου απάντησαν.
  • Μα δεξιά είναι μια πορτούλα και ένα χωράφι.
  • Σωστά, θα περάσετε μέσα από το χωράφι και θα συνεχίσετε στην ανηφορίτσα.

Περάσαμε μέσα από ένα χωράφι με κομμένα στάχυα και μπόλικα άχυρα και επιτέλους ανεβαίνοντας μια δύσκολη ανηφόρα, ακούσαμε ψαλμωδίες.

Το Εκκλησάκι ήταν εκεί σημαιοστολισμένο με κάτι παλιές φθαρμένες σημαιούλες που τόνιζαν τη φθορά του χρόνου. Ο γέρος Παπάς του Ανδρωνίου βγήκε να θυμιάσει τους πιστούς  που δεν ήταν  πολλοί, όμως  σχετικά πολλοί ήταν οι άρτοι που είχαν προσκομιστεί, άρα υπάρχει  ακόμα …. Ελπίδα.

Καθίσαμε σε μια καλοπλυμένη  κουρελού στο πεζουλάκι δίπλα στον ναΐσκο.

Σίγουρα είχα χρόνια να βρεθώ της Αγίας Μαρίνας στο νησί, παλιότερα δεν είχα άνεση χρόνου και ο χρόνος των διακοπών ήταν περιορισμένος. Αλλά έμεινα κατάπληκτη από την άναρχη δόμηση που επικρατεί εκεί πάνω, πλήρης αλλαγή τοπίου, και το ερώτημα είναι γιατί δεν άφησαν ένα αξιοπρεπή δρόμο για το ξωκλήσι. Για να χτιστούν όλα αυτά τα οικήματα   και να περιφραχθούν χωράφια και οικόπεδα, έπρεπε πρωτίστως να κοπεί δρόμος, έστω και δρόμος «δουλείας» όπως ονομάζεται  ώστε να μην παρεμποδίζεται η πρόσβαση σε έναν ναΐσκο που ήταν από πάντα εκεί.

Πρέπει να ξανακοιτάξω το εξαιρετικό βιβλίο «Ναοί και Ξωκλήσια της Λήμνου» σε συνεργασία πολλών ειδημόνων και καλλιτεχνών,   το οποίο όμως βρίσκεται  πάνω στο γραφείο μου στην Αθήνα  μήπως και βρω κάποια άκρη. Ίσως υπάρχει φωτογραφία και για τα πέριξ του Ναού, ίσως βρω και τα σκαλάκια τα σμιλεμένα στο λόφο !

Επίσης η ταμπέλα δεν μπορούσε να γίνει πιο ….. αξιοπρεπής και  να συνεχίζονται τα στοιχεία της χωρίς να αφήνεται ο Προσκυνητής στον …. Έρμο του !

 

Η επιστροφή μέσα από έναν άλλο δρόμο που έβγαζε στο Ανδρώνι, μας αποζημίωσε. Χάρηκα τα τόσα πολλά  υπέροχα σπίτια που είχαν χτιστεί και που δεν είχα ξαναδεί, χάρηκα τον όμορφο οικισμό που έδινε άλλη χάρη σ’ αυτή την τοποθεσία της Μύρινας, χάρηκα ανθισμένα μπαλκόνια και ανθισμένα γιασεμιά ! Χώθηκα σ’ αυτή την ονειρική ομορφιά να ξεχάσω την …. Περιπέτεια αναζήτησης της Αγιάς Μαρίνας !

 

 

 

Google NewsΑκολουθήστε το LimnosNea.gr - ΡάδιοΆλφα στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσειςαπό την Λήμνο και τον κόσμο.

Δείτε περισσότερα

Σχετικά Άρθρα

Back to top button