Μια μυσταγωγική βραδιά με τον Νίκο Ξυδάκη στη Λήμνο – Πλήθος κόσμου και έντονος ενθουσιασμός στο Kournos Festival

Μια αξέχαστη μουσική βραδιά χάρισε ο Νίκος Ξυδάκης στο κοινό της Λήμνου, στο πλαίσιο του *Kournos Festival*, που φέτος σημείωσε εντυπωσιακή προσέλευση και υψηλό καλλιτεχνικό επίπεδο. Η συναυλία πραγματοποιήθηκε σε ένα μαγευτικό σκηνικό, στο Ειδικό Σχολείο του Ρεπανιδίου, και συγκέντρωσε πλήθος κόσμου που γέμισε τον χώρο με ενθουσιασμό και συγκίνηση.

Εκπληκτική ήταν η εγκατάσταση γλυπτικών έργων από την εικαστικό με διεθνή καριέρα, Εύα Παπαμαργαρίτη με το συγκλονιστικό σύμπλεγμα μουσικής, εικόνας και γλυπτικής.

Ο αγαπημένος συνθέτης και ερμηνευτής παρουσίασε ένα πρόγραμμα που ταξίδεψε το κοινό μέσα από τη μουσική του πορεία, με τραγούδια που έχουν χαραχθεί βαθιά στη συλλογική μνήμη.

Η ερμηνεία του Ξυδάκη, λιτή αλλά ουσιαστική, συνδυάστηκε άψογα με την υποβλητική ατμόσφαιρα της βραδιάς. Το κοινό, ιδιαίτερα δεκτικό και θερμό, συνόδευε με χειροκροτήματα και συμμετοχή κάθε τραγούδι, ενώ δεν έλειψαν οι στιγμές έντονης συγκίνησης.

Το *Kournos Festival*, που εξελίσσεται σε θεσμό για το πολιτιστικό καλοκαίρι της Λήμνου, επιβεβαίωσε για ακόμη μία χρονιά την ποιότητά του, φιλοξενώντας έναν καλλιτέχνη του διαμετρήματος του Νίκου Ξυδάκη και προσφέροντας στο κοινό μια αυθεντική πολιτιστική εμπειρία.

 Νίκος Ξυδάκης: Μια μουσική εξομολόγηση στη Λήμνο

Η συμμετοχή του Νίκου Ξυδάκη στη συναυλία «Μανία / (Μουσική) Γεωπονία», που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 17 Αυγούστου 2025 στη Λήμνο, στο πλαίσιο του Kournos Music Festival, αποτέλεσε μια ιδιαίτερη στιγμή όχι μόνο μουσικά αλλά και προσωπικά. Ο αγαπημένος συνθέτης και ερμηνευτής άνοιξε την καρδιά του, μιλώντας για τη συνεργασία, τον τόπο, και τις εσωτερικές διαδρομές που του άνοιξε αυτή η εμπειρία.

Ο Ξυδάκης αναφέρθηκε με θερμά λόγια στους συντελεστές της παράστασης: τον Νίκο Αντωνόπουλο και τον Κωνσταντίνο Ζιγκερίδη, τους οποίους χαρακτήρισε «εξαίρετους, δημιουργικούς μουσικούς». Μίλησε για τη συναυλία ως μια «μουσική συνομιλία» με χώρο για **αυτοσχεδιασμούς και οργανικά μέρη**, όπου ο ίδιος ένιωθε πως «εξομολογείται τα τραγούδια του» μέσα από την αλληλεπίδραση με τους συνεργάτες του.

Ονειρική ατμόσφαιρα

Η ατμόσφαιρα της παράστασης ήταν, όπως την περιέγραψε, «ονειρική, εξωπραγματική». Τα τραγούδια και τα ποιήματα αναδύθηκαν με έναν πιο ενδοσκοπικό, αφηγηματικό τρόπο, δίνοντας έμφαση όχι μόνο στον ήχο, αλλά και στο νόημα – στις λέξεις που κουβαλούν ιστορίες, αισθήματα και σιωπές.

Η Λήμνος και η μνήμη

Ο τόπος είχε ιδιαίτερη σημασία για τον Ξυδάκη. Ως Αιγυπτιώτης, συγκινήθηκε από την ιστορική παρουσία Ελλήνων Αιγυπτιωτών στο νησί και εξομολογήθηκε ότι του γεννήθηκαν «γλυκές σκέψεις». Αναφέρθηκε με τρυφερότητα στον φίλο του Χρήστο Μπουλώτη, τον αρχαιολόγο και συγγραφέα που του είχε μιλήσει με θαυμασμό για τη Λήμνο. Τώρα, νιώθει ότι εκπλήρωσε ένα άτυπο χρέος, ερχόμενος στο νησί μέσα από τη μουσική.

Με αφορμή τη θεματική του φεστιβάλ και το πνεύμα της παράστασης, ο Ξυδάκης στοχάστηκε πάνω στην έννοια του «ξένου»:

«Η έννοια του ξένου μπορεί να βρίσκεται και δίπλα σου, μέσα στο σπίτι σου· να είσαι ξένος και για τον ίδιο σου τον εαυτό.»

Μια φράση που συνοψίζει τον υπαρξιακό και ταυτόχρονα ποιητικό χαρακτήρα της καλλιτεχνικής του παρουσίας.

Η συναυλία του Νίκου Ξυδάκη στη Λήμνο ήταν πολλά περισσότερα από μια μουσική παράσταση. Ήταν μια στιγμή εξομολόγησης, μια γιορτή της μνήμης, αλλά και μια ποιητική πράξη επαναπροσδιορισμού του εαυτού μέσα στον τόπο. Μια μουσική αφήγηση που μίλησε ήσυχα αλλά βαθιά, μέσα σε έναν χώρο όπου όλα είχαν λόγο: οι ήχοι, οι σκιές, οι λέξεις, η Λήμνος.