Ο Γιώργος !

Γράφει η Χριστίνα Κάβουρα

Ρέκβιεμ για το Γιώργο

Δύσκολος χρόνος  – αν και όχι δίσεκτος  που θεωρείται γουρσούζικος –   αλλά από τότε που μπήκε πολλοί οι θάνατοι, πολλές οι αρρώστιες πολλές οι δυστυχίες !

Πώς να μιλήσω για το Γιώργο που μεγαλώσαμε μαζί σε μια γειτονιά, σε μια τάξη,  που σε όλη τη ζωή μας κρατήσαμε επαφή,  που μας συνέδεε  μια δυνατή φιλία και υπήρχε  μια  εκατέρωθεν κατανόηση!

Ένα βράδυ στα Ρηχά της Εδέμ πίνοντας κρασί κατηγορούσε ο ένας τον άλλον για τα λάθη του !

Γιατί παράτησες τις σπουδές σου στην Αμερική τον κατηγορούσα εγώ.

Γιατί ανακάλυψα την Ελευθερία μου, μου απαντούσε, όλη αυτή την ελευθερία που δεν είχα στη Λήμνο όταν με κυνηγούσε ο καθηγητής μας ο κυρ  Φραγκέλης στο Γυμνάσιο, χώρια  όλα αυτά τα καινούργια πράγματα που ανακάλυπτα  στην Αμερική  τόσο διαφορετικά από το νησί, που με μάγευαν και ήθελα να εξερευνήσω !

Είχε καλό μυαλό, δύσκολα περιοριζόταν σε μια τάξη, πάντα ανήσυχος μόνο που τότε ένα ανήσυχο μυαλό δεν μπορούσε να αξιολογηθεί σωστά !

Συναισθηματικός και υπερήφανος δεν έκανε ποτέ κακό σε κανέναν, δεν κατηγορούσε κανέναν,   μόνο με τον εαυτό του δεν τα εύρισκε κάτι που με στενοχωρούσε !

Αγαπούσε τους φίλους του και ήταν αγαπητός.

Γιώργο προσπαθώ να χωρέσω μέσα στην ψυχή μου την απουσία σου,  θα λείπεις από το φετινό καλοκαίρι, πάντα περίμενες  ανυπόμονα την καλοκαιρινή επιστροφή των  φίλων σου στο νησί, πάντα δεν σου αρκούσε ο χρόνος που περνούσες μαζί μας, πάντα ένοιωθες τόσο καλά μαζί μας !

Πολλές οι αναμνήσεις που με κατακλύζουν, σε  θυμάμαι  μικρόν στην τάξη της Μαριγούλας  που σε έβαλε να διαβάσεις την έκθεση που δεν είχες γράψει αλλά επειδή βαριόσουν την γκρίνια της άρχισες να «διαβάζεις» μια έκθεση από μνήμης  τόσο εξαιρετική που ήθελε η Μαριγούρα  οπωσδήποτε να βαθμολογήσει  με άριστα την έκθεση στο τετράδιό σου ! Δεν το αφήνετε καλύτερα κυρία της απάντησες  ! Κοιτάζοντας με τρόπο το τετράδιό σου ήξερα ότι δεν υπήρχε έκθεση  να βαθμολογήσει!

Σε θυμάμαι να προπονείσαι στο ποδόσφαιρο που σου άρεσε από μικρός,  σε θυμάμαι  και στην Αθήνα σε κάποιες  εορταστικές ποδοσφαιρικές περιπτώσεις να με καλείς και να με παίρνεις  μαζί σου,  σε θυμάμαι  από εποχές που  ήσουν τόσο  άνετος,  τόσο  γενναιόδωρος  !

Ήθελες να μοιράζεσαι πράγματα από ιστορίες, από καθημερινές στιγμές, από ότι σε έκανε υπερήφανο. Απαράμιλλο το χιούμορ σου, ο αυτοσαρκασμός σου,  η αγάπη σου για τη ζωή, η αγάπη σου για τη Λήμνο και τους ανθρώπους της !

Δεν ξέρω πολλά για το επέκεινα, όμως πάντα αγαπούσες την ελευθερία, ίσως εκεί να είσαι ελεύθερος !