Σήμερα 17 Σεπτεμβρίου γιορτάζουν η Αγία Σοφία και οι τρεις θυγατέρες της, Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη

Σήμερα 17 Σεπτεμβρίου γιορτάζουν η Αγία Σοφία και οι τρεις θυγατέρες της, Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη

 Γράφει ο Θόδωρος Δημητριάδης

 Η Αγία Σοφία και οι τρεις θυγατέρες της ζούσαν στη Ρώμη, στα χρόνια του αυτοκράτορα Αδριανού (117–138 μ.Χ.). Οι τρεις κόρες έλαβαν τα ονόματά τους από το χωρίο της Καινής Διαθήκης: «νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη.» (Α’ Κορινθίους 13:13).

Η Αγία Σοφία και οι κόρες διακρίνονταν για το ήθος και την ευσέβειά τους. Όταν έμεινε χήρα, η Αγία Σοφία αποφάσισε να εγκατασταθούν στη Ρώμη, όπου σύντομα έγινε γνωστή η αφοσίωση και η αγάπη τους προς τον Κύριο Ιησού Χριστό. Ο αυτοκράτορας πληροφορήθηκε για την περίπτωση της χριστιανής μητέρας και των τριών κοριτσιών και ζήτησε να τις συλλάβουν. Πρώτα απομόνωσαν την μητέρα, κι έπειτα άρχισαν να ανακρίνουν την Πίστη, την Ελπίδα και την Αγάπη με τη σειρά. Τα κορίτσια έμειναν ακλόνητα στην πίστη τους και τελικά μαρτύρησαν δι’ αποκεφαλισμού. Η Αγία Σοφία κήδεψε τις κόρες της και παρέμεινε για τρεις μέρες στους τάφους τους, παρακαλώντας το Θεό να την πάρει κοντά του.

Ἀπολυτίκιον

«Σοφία ἐκθρέψασα, κατὰ τὴν κλῆσιν σεμνή, τᾶς τρεῖς θυγατέρας σου, ταύτας προσάγεις Χριστῷ, ἀθλήσεως σκάμασιν ὅθεν τῆς ἄνω δόξης, σὺν αὐταὶς κοινωνοῦσα, πρέσβευε τῷ Σωτήρι, καλλιμάρτυς Σοφία, δοῦναι τοὶς σὲ τιμώσι, χάριν καὶ ἔλεος».

Ο Ύμνος στην αγάπη γράφηκε από τον Απόστολο Παύλο. Τον διαβάζουμε στο Ευαγγέλιο, δηλαδή στην Καινή Διαθήκη της Βίβλου και είναι ένα από τα πιο αξιόλογα κείμενα της Αγίας Γραφής. Σύμφωνα λοιπόν με την επιστολή του Αποστόλου Παύλου, το δώρο της αγάπης έχει τόσο μεγάλη αξία που ξεπερνά κάθε αρετή. Ο «Απόστολος των εθνών», όπως είναι επίσης γνωστός ο Απόστολος Παύλος, επισημαίνει ότι η αγάπη προέρχεται από την επιθυμία για την καλοσύνη και την ευτυχία, όμως δεν παραμένει συναίσθημα αλλά πραγματώνεται σε πράξη. Πηγάζει από τον Θεό, αφού από αυτήν αντλούμε την δύναμη να ξεπεράσουμε τον εγωισμό μας (οὐ λογίζεται τὸ κακόν 13:5). Υπογραμμίζει επίσης τη σημασία της πίστης μέσα από μια αδιάκριτη εμπιστοσύνη (πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει 13:7).

Σε πολλές χριστιανικές εκκλησίες το κείμενο αναγιγνώσκεται κατά την ακολουθία του μυστήριου του γάμου. Ο Απόστολος Παύλος συμβουλεύει θεολογικά σχετικά με το μυστήριο του γάμου.

Να και το κείμενο του Ύμνου:

Αν τις γλώσσες των ανθρώπων μιλώ και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε έγινα χαλκός που ηχεί ή κύμβαλο που αλαλάζει.  Και αν έχω το χάρισμα της προφητείας και ξέρω όλα τα μυστήρια και όλη τη γνώση, και αν έχω όλη την πίστη, ώστε να μετακινώ βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, δεν είμαι τίποτε. Και αν διανείμω όλα τα υπάρχοντά μου, και αν παραδώσω το σώμα μου για να καώ, αλλά δεν έχω αγάπη, σε τίποτε δεν ωφελούμαι.^] Η αγάπη είναι μακρόθυμη, είναι αγαθή και ωφέλιμη· η αγάπη δεν φθονεί· η αγάπη δεν καυχιέται, δεν επαίρεται, δεν ασχημονεί, δεν ζητά το συμφέρον της, δεν παροξύνεται, δεν σκέφτεται το κακό, δεν χαίρεται με την αδικία, αλλά συγχαίρει την αλήθεια· ανέχεται τα πάντα, πιστεύει τα πάντα, ελπίζει τα πάντα, υπομένει τα πάντα. Η αγάπη ποτέ δεν χάνεται· ακόμα κι αν οι προφητείες καταργηθούν· ακόμα κι αν οι γλώσσες πάψουν· ακόμα κι αν η γνώση καταργηθεί. Διότι εν μέρει γνωρίζουμε, και εν μέρει προφητεύουμε· όταν όμως έλθει το τέλειο, τότε το εν μέρει θα καταργηθεί.  Όταν ήμουν νήπιο, ως νήπιο ομιλούσα, ως νήπιο φρονούσα, ως νήπιο συλλογιζόμουν· όταν όμως έγινα άνδρας, κατήργησα τη συμπεριφορά του νηπίου. Διότι τώρα βλέπουμε μέσα από καθρέφτη αινιγματωδώς, ενώ τότε πρόσωπο με πρόσωπο· τώρα γνωρίζω εν μέρει, τότε όμως θα έχω πλήρη γνώση, όπως με γνωρίζει [κι εμένα ο Θεός]. Τώρα όμως μένει η πίστη, η ελπίδα, η αγάπη, αυτά τα τρία· μεγαλύτερη δε αυτών είναι η αγάπ