Η γριούλα με τα σύκα

Η γριούλα με τα σύκα

Γράφει ο Θ. Δημητριαδης

Μια γριούλα πέρασε. Στάθηκε μπροστά μου, ανασήκωσε απ’ το καλάθι που κρατούσε μερικά συκόφυλλα που το σκέπαζαν, διάλεξε και με φίλεψε δυό σύκα.

– Με γνωρίζεις κυρά μου; τη ρώτησα.

– Όχι παιδί μου, είναι ανάγκη να σε γνωρίζω για να σε φιλέψω; Άνθρωπος δεν είσαι; Άνθρωπος είμαι και εγώ, δεν φτάνει;

 Γέλασε… ένα δροσερό κοριτσίστικο γέλιο… Και τράβηξε το δρόμο της κούτσα-κούτσα κατά το κάστρο.

Έσταζαν τα δύο σύκα μέλι, ποτέ θαρρώ δεν γεύτηκα πιο νόστιμα. Τα ‘τρωγα και με δρόσιζαν τα λόγια της γριάς…

“Άνθρωπος είσαι, άνθρωπος είμαι κι εγώ, φτάνει!”

(Νίκος Καζαντζάκης “Αναφορά στον Γκρέκο”)