UncategorizedΛήμνος
Η ΠΡΟΚΉΡΥΞΗ ΤΗΣ (de facto) ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ

Επιμέλεια δημοσίευσης: Καιτη Σαπερα
Την 9ην του μηνός εξεδόθη και ετοιχοκολλήθη εις τας οδούς η κάτωθι προκήρυξις του Αρχηγού του Στόλου:
1.Η νήσος Λήμνος μεθ’ όλων των εν αυτή πόλεων, κωμών και συνοικισμών μετά των λιμένων και ακτών αυτής κατελήφθη υφ ημών και διατελεί από τούδε εις την κατοχήν μας.
2.Αι εν τη νήσω Οθωμανικαί αρχαί εκτός των υπαλλήλων της τοπικής Διοικήσεως καθαιρούνται, την εξουσίαν δε αυτών θα ασκ’η ο Διοικητής του αγήματος της κατοχής.
3.Ο Διοικητής ούτος ΄έχει την εξουσίαννα χρησιμοποιήση δια την Διοίκησιν τους ήδη υπάρχοντας ΄Οθωμανούς υπαλλήλους, δύναται όμως και ν΄αντικαθιστά αυτούς κατά τας ανάγκας και το συμφέρον της υπηρεσίας.
4.Αι υποθέσεις τοπικής φύσεως θα διεξάγωνται μέχρι νεωτέρας διαταγής ημών, όπως και μέχρι τούδε και υπό των αυτών υπαλλήλων, αλλ’ υπό την ανωτέραν εποπτείαν του Διοικητού του αγήματος, έχοντος το δικαίωμα να αντικαθιστά τους κακούς ή αμελείς.
5.Οι μέχρι τούδε ισχύοντες νόμοι και τοπικά έθιμα, είτε διοικητικής είτε ποινικής φύσεως, θα εξακολουθήσουν να εφαρμόζονται υπό των διαφόρων αρχών διοικητικών ή δικαστικών υπό την εποπτείαν του Διοικητο΄θ του αγήματος, όστις έχει τι δικαίωμα να λαμβάνη γνώσιν πάσιw υποθέσεως και να διατάση την προς αυτόν αναφορά.
6.Εγγυώμεθα τον απόλυτον σεβασμόν και απρόσβλητονδιατήρησιν των ιδιωτικών δικαιωμάτων της θρησκευτικής και προσωπικής ελευθερίας της ζωής της τιμής των οικογενειακών σχέσεων και της ιδιοκτησίας εις πάντας τους κατοίκους της καταληφθείσης νήσου, αδιακρίτως φιλετικής καταγωγής ή θρησκεύματος, θεωρούντες αυτούς πάντας αδιακρίτως ίσους μεταξύ των, ως προς τε τα δικαιώματα και τας υποχρεώσεις, ιδιαιτέραν δε εγγυώμεθα προστασίαν εις τα ιερά ευαγή και φιλανθρωπικά καθιδρύματα, ων η περιουσία θα μείνη άθικτος και θα διοικήται, όπως και μέχρι τούδε άνευ παρεμβάσεως του Διοικητού του αγήματος.
7.Την προφύλαξιν των ως άνω εγγυημένων δικαιωμάτων κατά παντός κινδύνου προσβολής, αναθέτομεν εις τον Διοικητήν του αγήματος ενεργούντα την αστυνομίαν της νήσου δια του στρατού της Κατοχής και έχοντα την εξουσίαν να εκδίδη αστυνομικάς διαταγάς οιουδήποτε περιεχομένου, αλλά γενικάς δι όλους τους κατοίκους και επιβαλλούσας ίσας υποχρεώσεις εις αυτούς αδιακρίτως φυλετικής καταγωγής ή θρησκεύματος.
8.Ρητώς απαγορεύομεν εις πάντας τους κατοίκους της νήσου την οπλοφορίαν και υποχρεούνται πάντες εντός της υπό του Διοικητού του αγήματος ορισθησομένης προθεσμίας να παραδώσουν τα όπλα των εις τον στρατόν κΚατοχής. Προς εκτέλεσιν του αφοπλισμού επιτρέπομεν εις τον Διοικητήν του αγήματος να επιβάλη τ αυστηρότερα μέτρα ακόμη και εναντίον ολόκληρων χωριών.
9.Οι κάτοικοι της καταληφθείσης νήσου είναι υπόχρεοι να εξακολουθήσουν πληρώνοντες εις τους υπό του Διοικητού του αγήματος ορισθησομένους εισπράκτορας, τους μέχρι το΄ύδε υπό των Οθωμανικού Κράτους κεκανονισμένους φόρους τέλη, όπως εξ αυτών πληρώνονται κατά κύριον λόγον τα έξοδα της καλής διοικήσεως της νήσου.
Επίσης υποχρεούνται οι κάτοικοι και τα χωρία να καταβάλουν και τας εκτάκτους εις είδος και χρήμα εισφοράς, όπως ήθελε διατάξει ο Διοικητής του αγήματος, όστις έχει και το δικαίωμα της αναγκαστικής απαλλοτριώσεως έναντι
αποζημιώσεως.
10.Καλούμεν πάντας τους κατοίκους της νήσου να συνεχίσουν εν ειρήνη και τάξει τας ιδιωτικάς αυτών υποθέσεις, υπακούοντες εις τους νόμους και εις τς διαταγάς του Διοικητού του αγήματος, αποφεύγοντες δε πάσαν ενεργειαν δυναμένην να διαταράξη την δημόσιαν ασφάλειαν.
11.Πάσα πράξις ή απόπειρα πράξεως θέτουσα εις κίνδυνον την ασφάλειαν του αγήματος της Κατοχής, του Στόλου και των πληρωμάτων αυτού ή τα σφέροντα της Ελλάδος θα δικάζηται στρατιωτικώς ως έγκλημα εσχ’ατης προδοσίας και θα τιμωρήται με θάνατον, 24 ώρας μετά την απόφασιν.
Η παρούσα θέλει κοινοποιηθή εις τους κατοίκους της νήσου μερίμνη του Διοικητού του αγήματος.
Εν Λιμένι Μούδρου τη 8η Οκτωβρίου 1912
Ο Υποναύαρχος Αρχηγός
ΠΑΥΛΟΣ ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ
Η Λήμνος ήταν de facto υπό Ελληνική κατοχή από 8/10/1912 όχι όμως de jure.
Μετά τον Α Π.Π. και τη Μικρασιατική κατατροφή με άρθρο της Συνθήκης τηςΛωζάνης εγκρίθηκε η κατοχή των νησιών από τις Μ.Δυνάμεις πλην της Ιμβρου και Τενέδου που παραχωρήθηκαν στην Τουρκία με ειδικό καθεστώς.

