Καταστάλαγμα

Του Γρηγόρη Μανινάκη

Ποίηση

ΚΑΤΑΣΤΑΛΑΓΜΑ
Μια σταλαγματιά μια ψιχάλα βροχής
Μαζί μ’ άπειρες άλλες ανυποψίαστες
Στην απεραντοσύνη τους συμπαντος
Αυτός είμαι

Φορτωμένος με την ελαχιστότητα
Της δήθεν «σπουδαίας» ύπαρξής μου
Ό,τι κατάφερα κι’ ό,τι ποτέ δεν πέτυχα
Αυτός είμαι

Όσα με πίκραναν κι’ όσα συγχώρησα
Τα φανερά τα κρυφά και τ’ ανείπωτα
Ό,τι πόθησα ό,τι αγάπησα ό,τι μίσησα
Αυτός είμαι

Ό,τι σπατάλησα στον βωμό της ματαιοδοξίας
Της αγαπημένης αμαρτίας του Εωσφόρου
Ό,τι νίκησα κι’ ό,τι με νίκησε
Αυτός είμαι

Μια ψιχάλα βροχής που κλυδωνίζεται στον αγέρα
Ωσπου να σμίξει με τα αιώνια συντρόφια της
Στον ωκεανό της λήθης και του χρόνου
Αυτό είμαστε.