Στο περιγιάλι το κρυφό κι άσπρο σαν περιστέρι
Γράφει ο Θόδωρος Δημητριάδης
Όλοι αγαπήσαμε και τραγουδήσαμε το τραγούδι του νομπελίστα μας ποιητή Γιώργου Σεφέρη, που το μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης. Η μεγάλη επιτυχία του έκανε να ξεχαστεί ο τίτλος του, που είναι «Άρνηση».
«Στο περιγιάλι το κρυφό κι άσπρο σαν περιστέρι
Διψάσαμε το μεσημέρι, μα το νερό γλυφό.
Πάνω στην άμμο την ξανθή γράψαμε τ’ όνομά της
Ωραία που φύσηξε ο μπάτης και σβήστηκε η γραφή.
Με τι καρδιά, με τι πνοή, τι πόθους και τι πάθος
πήραμε τη ζωή μας· λάθος! κι αλλάξαμε ζωή».
Ποιος ξέρει; Όταν ο Σεφέρης έγραψε το ποίημα, πολύ πιθανό να είχε υπόψη κάποια από τις αμέτρητες αμμουδερές ακρογιαλιές της Λήμνου. Που είναι λευκές σαν περιστέρι και σε προκαλούν να τις περπατήσεις ξυπόλυτος, να αφήσεις τα ίχνη σου πάνω σ΄αυτές, προτού βουτήξεις στη θάλασσα με τα κρυστάλλινα νερά. Περιγιάλια ήσυχα, με δροσερή και ρηχή θάλασσα. Να μπαίνεις μέσα και να μη θέλεις να βγεις!
Ακολουθήστε το