Στράτος Σάββα Κόρακας – Ταξίδι Μακρινό – Αποχαιρετιστήριο Κείμενο.

Στράτος Σάββα Κόρακας, ετών 80  – Ταξίδι Μακρινό – Αποχαιρετιστήριο Κείμενο.

Γράφει ο  Ιωάννης Μ. Τακάκης

Μεγαλώσαμε στην ίδια γειτονιά, εκεί κοντά στο Α’ Δημοτικό Σχολείο Μύρινας, ο Στρατής ο Κόρακας και εγώ, μια γειτονιά που έσφυζε από ζωή και παιδικές φωνές, που το σούρουπο μπερδεύονταν με τα κελαηδήματα των καρδερίνων πάνω στα μεγάλα πλατάνια στις όχθες του ποταμού. Πότε μαλώναμε, μετά μονιάζαμε και φτου κι απ’ την αρχή.

Συμμαθητής μου στο τριτάξιο (Δ, Ε, ΣΤ) Β’ Δημοτικό Σχολείο Μύρινας (Παντελίδειο Παρθεναγωγείο) και μετά στο εξατάξιο Γυμνάσιο Λήμνου, εκείνος αριστούχος, εγώ μέτριος. Σχεδόν αμέσως Φύγαμε για σπουδές στις Η.Π.Α. όπου ο Στρατής τέλειωσε γιατρός (μέγα κατόρθωμα) και εγώ χημικός. Δύσκολα χρόνια για την εποχή εκείνη.

Κατά γενική ομολογία, υπήρξε εξαιρετικός γιατρός τόσο στην Αμερική όσο και στην Ελλάδα όπου άσκησε το λειτούργημα του παιδίατρου. Στοργικός σύζυγος, πατέρας και αδελφός με συμπόνια και αγάπη. Δεν ξεχνάω Στρατή μου που με περιέθαλψες όταν είχα αρρωστήσει.

Το πάλεψες το θεριό για οχτώ χρόνια μ’ όλη σου τη δύναμη σαν τον Διγενή, αλλά στο τέλος δεν βγήκες νικητής απ’ τα «μαρμαρένια αλώνια». Αιωνία σου η μνήμη φίλε μου αγαπημένε. Θερμά συλλυπητήρια στη λατρεμένη σου Ζωή, τα παιδιά σου Σάββα, Γιώργο και Ελεάννα, καθώς και στον αδελφό σου Γιώργο και στην κυρία Άννα που σου στάθηκαν μέχρι την τελευταία σου πνοή.

Ιωάννης Μ. Τακάκης