Περιοδικό

Τα κοκόρια και οι καμπάνες

Τα κοκόρια και οι καμπάνες

Γράφει ο Θόδωρος Δημητριάδης

Στις μικρές και επαρχιακές πόλεις ο κόσμος ξυπνάει με τα κοκόρια και τις καμπάνες. Υπάρχουν ακόμα μονοκατοικίες με μπαξέδες, δένδρα, λουλούδια και κότες. Και κάθε μέρα, μισή ώρα πριν ξημερώσει, αρχίζουν να λαλούν τα κοκόρια. Όχι όλα μαζί, αλλά με τη σειρά και με πρόγραμμα. Πρώτα αρχίζουν όσα έχουν δυνατή φωνή τενόρου, ας πούμε σαν τον Παβαρότι. Ακούει ο άλλος στη διπλανή γειτονιά, σαν τον Χοσέ Καρέρας, και απαντάει. Τέλος, μόλις ξεμυτίσει ο ήλιος αρχίζουν και τα υπόλοιπα κοκόρια, τα μικρότερα και τα παράφωνα, με τη βραχνή φωνή.

Μετά από τα κοκόρια αρχίζουν να χτυπούν οι καμπάνες. Κι αυτές με τη σειρά, πρώτα η μια ενορία, μετά η άλλη. Συνήθως χτυπούν δυο φορές, μια το πρωί και μια το βραδάκι για τον εσπερινό.

 Πάντως, όπως είναι γνωστό, η πιο μεγάλη και πιο δυνατή καμπάνα στην Ελλάδα είναι στη Χαλκιδική, στο Άγιο Όρος, στη Μονή Παντελεήμονα. Ζυγίζει 13 τόνους και για να χτυπήσει χρειάζονται 2 τουλάχιστον μοναχοί να κινήσουν το βαρύ γλωσσάρι. Ακούγεται σε πολύ μεγάλη απόσταση 50 χιλιόμετρα μακριά μέχρι την Ουρανούπολη και την Σιθωνία. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στον κόσμο και έχει περιφέρεια 8,71 μ, και διάμετρο 2,71 μ., Βρίσκεται πάνω από την είσοδο της τράπεζας σε μια ιδιαίτερα ισχυρή κατασκευή, που μπορεί να κρατήσει το φορτίο 32 συνολικά καμπάνων, που ξεπερνούν σε βάρος τους 20 τόνους. Οι ρυθμικές κωδωνοκρουσίες τους δημιουργούν μια ιδιαίτερα εντυπωσιακή αρμονία.

Να θυμίσουμε ότι στο Άγιο Όρος ακολουθούν το «παλιό» ημερολόγιο, και ότι οι χριστουγεννιάτικες καμπάνες εκεί θα χτυπήσουν χαρμόσυνα στις 7 Ιανουαρίου.

Δείτε περισσότερα

Σχετικά Άρθρα

Back to top button