Ζητείται ανακριτής

Αρθρο του Κώστα Κατσιγιαννοπουλου (Δημοσιεύθηκε στο site:  ygeianet.gr)

22  Μαΐου  του 1963.  Ο  βαλκανιονίκης,  γιατρός  και  βουλευτής ΓρηγόρηςΛαμπράκης δεχόταν θανάσιμο χτύπημα στο κεφάλι μετά από ομιλία του στη Θεσσαλονίκη.Πέντε μέρες αργότερα άφηνε την τελευταία του πνοή και στις 28 Μαΐου χιλιάδες πολίτες, μετέτρεπαν την κηδεία του σε ένα παλλαϊκό συλλαλητήριο.Η  δολοφονία  του  οργανώθηκε  από  το  παρακράτος  της  δεξιάς,  με  την καθοδήγηση  και  συνεργασία  χωροφυλακής,  αστυνομίας  και  υποκόσμου, και τουλάχιστον την ανοχή κύκλων της τότε κυβέρνησης Καραμανλή και της επίσημης πολιτείας. Ένα“σύμφυρμα κλεφτών, βιαστών, δωσίλογων και κάθε είδους κακοποιών”,όπως είχε χαρακτηρίσει το τσούρμο των παρακρατικών στη μνημειώδη αγόρευση του στη δίκη των πρωταιτίων, ο εισαγγελέας Παύλος Δελαπόρτας.Οι εκλογές βίας και  νοθείας του  1961  στις  οποίες ψήφισαν και  τα  δέντρα,  ο Ανένδοτος,  η  προίκα  της Σοφίας, το 1-1-4, το 15% για την  παιδεία,  τα  Ιουλιανά,  η Αποστασία,  το  «Μητσοτάκη κάθαρμα», η δολοφονία του ΣωτήρηΠέτρουλα,  όλα  όσα προηγήθηκαν   κι   όσα ακολούθησαν, φιλτραριστήκαν και μέσα από την εμβληματική δολοφονία Λαμπράκη (που μεταξύ άλλων οδήγησε και στην ίδρυση της νεολαίας των Λαμπρακηδων).Ένας επίμονος νεαρός ανακριτής, ο Χρηστος Σαρτζετάκης, έσωσε τότε την τιμή της Διακιοσυνης. Αναζητώντας πεισματικά και καταναγκαστικά την αλήθεια , πιστεύοντας στης Δικαιοσύνης τον ήλιο τον νοητό, έσυρε σε δίκη τους εμπλεκόμενους  υψηλόβαθμους  αξιωματικούς  της  Αστυνομίας  και  της Χωροφυλακής.Ο  εισαγγελέας του  Αρείου  Πάγου Κωνσταντίνος  Κόλλιας  τον πίεζε  να αποδεχθεί στην ανάκριση την εκδοχή του τροχαίου, ή έστω να αφήσει εκτός κάδρου τους βαθμοφόρους αστυνομικούς.Τέσσερα χρόνια μετά, στη χούντα των συνταγματαρχών, ο εισαγγελέας Κωνσταντίνος Κόλλιας γινόταν ο πρώτος Το τρίκυκλο Γκοτζαμάνη

δοτός πρωθυπουργός των πραξικοπηματιών. Ο Χρήστος Σαρτζετάκης θα περνούσε κάμποσο διάστημα στα μπουντρούμια της ΕΑΤ-ΕΣΑ.u28  Φεβρουαρίου  του  2023.  Εξήντα  χρόνια  μετά,  το  αδιανόητο  γίνεται πραγματικότητα. Δυο αμαξοστοιχίες συγκρούονται μετωπικά στην κοιλάδα των Τεμπών. 57 νέοι και νέες, στην πλειοψηφία τους φοιτητές, χάνουν τη ζωή τους,  πάμπολλοι επιζώντες  ζουν  από  τότε με  τα  βιώματα  τους,  και δεκάδες γονείς αναζητούν αρχικά την απάντηση στα διαχρονικά γιατί των ανεπαρκειών του ελληνικού κράτους.Και μετά συμβαίνουν διάφορα. Ο χώρος μπαζώνεται βιαστικά, στοιχεία καταστρέφονται ή δεν αναζητούνται, συνομιλίες υπόκεινται σε κοπτοραπτική, αποδεικτικά εξαφανίζονται και η έρευνα καρκινοβατεί. Μόνη βιασύνη της κυβέρνησης (ενός Μητσοτάκη, και πάλι) να κλείσει άρον-άρον την υπόθεση αποδίδοντας  την  στην  κακιά  την  ώρα  και  σε  χρόνιες  κακοδαιμονίες. Συρόμενη και  σε  μια  αναγκαία  αλλά  τυπική  παραίτηση  υπουργού. Ανεχόμενη όμως,  αν  όχι  υποστηρίζοντας,  άλλες  χυδαίες  και υβριστικές δηλώσεις επιφανούς υπουργού της.Οι  γονείς  και  συγγενείς  των  θυμάτων  όμως  ψάχνουν.  Δεν  ξεχνούν,  δεν σιωπούν.  Ψάχνουν  και  βρίσκουν.  Έγγραφα,  συνομιλίες,  εκθέσεις πραγματογνωμόνων που δείχνουν ότι ο θάνατος μάλλον των περισσότερων επιβατών συνέβη μετά την σύγκρουση από την οποία επέζησαν. Παραδόθηκαν σε ολοκαύτωμα πιθανότατα από παράνομη εύφλεκτη ύλη που παράνομα διακινούνταν με την αμαξοστοιχία.Δεν έχουμε οξυγόνο, οι τραγικές κραυγές των θυμάτων πριν το τέλος.Δεν έχουμε οξυγόνο, και η δυνατή κραυγή των  εκατοντάδων χιλιάδων    στα συλλαλητήρια  της 26ης Ιανουαρίου σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό.Πλέον  οι  μομφές από το Ευρωκοινοβούλιο προς την κυβέρνηση, οι υποκλοπές, η Novartis, το ναυάγιο της Παύλου, τα χάλια της υγείας, οι ελλείψεις της παιδείας, το σκάνδαλο της ακρίβειας στα σουπερμάρκετ, η αισχροκέρδεια στο ηλεκτρικό ρεύμα, οι μισθοί που δεν φτάνουν ούτε μέχρι τα μέσα του μήνα, όλα τα πριν

και τα μετά, φιλτράρονται και μέσα από την συγκάλυψη του εγκλήματος των Τεμπών.Φωτιές, καρδιές, παλιοσίδερα. Κι ένας Θεός πάνω απότο άδικο.Από αυτό το άδικο δεν είχαν τα παιδιά οξυγόνο.Από το άδικο δεν έχει και η κοινωνία οξυγόνο.Αυτό το άδικο ζητάν οι χιλιάδες να επουλωθεί. Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο.Ότι έκαναν στην υπόθεση Λαμπράκηοι δημοσιογράφοι Βούλτεψης-Ρωμαίος-Μπέρτζος το κάνουν τώρα οι γονείς των θυμάτων με μπροστάρισσα την γιατρό -μάνα ΜαρίαΚαρυστιανού.Δεν μένουν βουβοί, όπως πολύθα ήθελαν κάποιοι  που  τσιρίζουν  ασχημονώντας  με  κάθε  ευκαιρία  και θεωρούν μονοπώλιο τους τις τηλεοπτικές συχνότητες.Οι ενδείξεις πλέον υπάρχουν. Τις αποδείξεις θα τις αναζητήσει η δικαιοσύνη;Δημοσιογραφικό τρίκυκλο βρέθηκε. Ανακριτής Σαρτζετάκης θα υπάρξει;Η όλη ιστορία τελικά θα ολοκληρωθεί μόνον με την ανάδειξη Τασούλα σε Πρόεδρο της Δημοκρατίας;όπως είκοσι χρόνια μετά την υπόθεσηΛαμπράκηαναδείχτηκε σε Πρόεδρο της Δημοκρατίας ο Σαρτζετάκης; Προφανώς καθείς για τις υπηρεσίες του και τους συμβολισμούς του.Πρόεδρο  της  Δημοκρατίας  (ποιας  δημοκρατίας;)  θα  αποκτήσουμε. Ενδεχομένως,, αντί αυτών που θα  ́πρεπε, τον Γουλιμή. Τι εμπόδιζε άραγε την «προοδευτική αντιπολίτευση» να προτείνει συμβολικά έναν γονιό των Τεμπών για Πρόεδρο, κι ας αρνιόταν. Ο Σαρτζετάκης πάντως έμεινε στην ιστορία όχι ως Πρόεδρος αλλά ως ανακριτής.Ζητείται ανακριτής, λοιπόν. Τότε υπήρχε τουλάχιστον και το «άλλοθι»του δεξιού παρακράτους. Τώρα;Ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο (ξανά);Και ποιος μπορεί να (πείσει ότι θα) κυβερνήσει αυτόν τον τόπο, χωρίς άδικο.Από ποιον να περιμένουμε οξυγόνο;