Περιοδικό

Άνοιξη

Άνοιξη

της Χριστίνας Κάβουρα

Ας μιλήσουμε για την Άνοιξη,  ας υποδεχτούμε την Άνοιξη, ας θυμηθούμε την Άνοιξη τότε που υπήρχε πολλή άνοιξη στις ψυχές μας, τότε που πιστεύαμε σε μια …. διαρκή Άνοιξη, τότε στην αυγή των θαυμάτων, που  μια ανεξερεύνητη  Άνοιξη ζούσε μέσα μας και γύρω μας, ακόμα και μέσα στις σκοτεινές χειμωνιάτικες μέρες ! Πιστεύαμε τόσο στην Άνοιξη  που ήταν πάντα δίπλα μας, τότε.

Ενώ η φετινή Άνοιξη κάθε άλλο παρά ανέμελη είναι εγώ φέρνω στο νου μου εκείνη την άλλη Άνοιξη, την μοναδική για όλους μας,  ξεδιπλώνω αναμνήσεις  από ήμερους γιαλούς, πανέμορφες θάλασσες,  χαρούμενα, ανήσυχα  χελιδόνια, πρόσωπα  λαμπερά, νεανικά,  αρυτίδωτα!

Φωνές  πρωϊνές μετά την προσευχή  που ζητούσαν εκδρομή, εκεί στο  προαύλιο του Γυμνασίου μας που έβλεπε στη θάλασσα ! Μια θάλασσα γαλάζια και γαλήνια, δικιά μας και αγαπημένη !

Οι μέρες μεγάλωναν,  γινόταν μακριές και ηλιόλουστες,  ζητούσαν πράγματα, πράγματα ανεβασμένα όπως πάρτι, χορούς,  μαζώξεις,  φλερτ,  εκδρομές, βόλτες !

Εμείς προσπαθούσαμε να τα χωρέσουμε όλα στη μέρα,  κάποιες φορές πάλι, απρόθυμα,   προσπαθούσαμε να χωρέσουμε μαθηματικούς τύπους και ρηματικές κλίσεις στο κεφάλι μας,  που έτσι ή αλλιώς ήταν αλλού.  Η μέρα μας τότε ήταν ένας ολόκληρος ενδιαφέρων ατελείωτος  κόσμος! Ναι ήταν η Άνοιξη που ζητούσε τα δικά της, που ξεσήκωνε τα πνεύματα, που το φως της μας καλούσε έξω, που δύσκολα μαζευόμασταν σπίτι ή πάνω από το βιβλίο.

Εκδρομές στον Αυλώνα, μονοήμερες εκδρομές συνήθως στην Κούταλη ενώ αναμενόταν μετά φανών και λαμπάδων η πενταήμερη !

Καλός και ο Αυλώνας αρκεί να χαιρόμασταν την ανοιξιάτικη μέρα, την λιακάδα, την παρέα μακριά από τάξεις, μαθήματα, βιβλία !

Καλύτερη η Κούταλη, υπέροχο ψαροχώρι  με μια ζωντανή θάλασσα γεμάτη καβούρια, γυαλιστερές, κοχύλια και το μεσημεριανό στα τσάμια ανεπανάληπτο. Πετσέτες και τραπεζομάντηλα στη σκιά,  πανδαισία η γιορτή του κεφτέ, απόλαυση τα χαρούμενα και γελαστά  πρόσωπα  των συμμαθητών, αστεία, γέλια και φάρσες που ξετυλίγονταν μαζί με τις πετσέτες, εκεί στην άκρη μιας ευτυχισμένης μέρας !

Όσο για την πενταήμερη, ε αυτή την σχεδιάζαμε όλο τον χρόνο ! Ίσως ήταν καλύτερη πάντα στην φαντασία μας, αλλά και η αναμονή της βοηθούσε στα όνειρα !

Έρωτες βορειοανατολικά του Αιγαίου σε ένα νησί που ξυπνούσε με την Άνοιξη και άνθιζε !

Εκείνος που είχε πάθει ισχυρό  ανοιξιάτικο …. Κλονισμό  ήταν ο παιδονόμος μας ! Που να τα βγάλει πέρα με 6 τάξεις τρελαμένων  παιδιών !

Το πρωί  μετά την προσευχή ο Γυμνασιάρχης μας ανακοίνωσε ότι είχε βρεθεί γυναικεία ζακέτα κάπου στις αμυγδαλιές, και αυτή που την έχασε μπορούσε να την παραλάβει από το γραφείο του ! (Νομίζω ότι Γυμνασιάρχης εκείνη την εποχή ήταν ο αείμνηστος Φραγγέλης)

Πνιγμένα γέλια από τις γραμμές των μαθητών και μαθητριών συνόδεψαν τα λόγια του!

Ποια θα παραδεχόταν ποτέ ότι είχε πάει ραντεβού στις μυγδαλιές και τρέχοντας να ξεφύγει από τον παιδονόμο παράτησε και την ζακέτα της ! Ούτε και ο Γυμνασιάρχης το πίστευε, αλλά καλού – κακού προσπάθησε,  χαρίζοντάς μας  μια υπέροχη πρωϊνή θυμηδία !

Για τα πάρτι μας δεν έγραψες μου γίνεται τηλεφωνική σύσταση από φίλες και συμμαθήτριες !  Ιδιαίτερα για εκείνα τα πρόχειρα και απρογραμμάτιστα  πάρτι αλλά με πολύ κέφι,  με ταξιδιάρικη μουσική,   πόσο πολύ  θυμάμαι  το «because – because  of love»  του Prisley , τα υπέροχα μπλουζ  του    Adamo  και του Ασναβούρ, υπέροχη Ιταλική μουσική, ας θυμηθούμε και την Ρίτα Παβόνε ή   το  a casa d’ Irene, βινύλιο, δισκάκια 45 στροφών που τα κουβαλούσαμε μαζί μας,  σίγουρα περνούσαμε καλύτερα από τα σημερινά παιδιά που αφοσιώνονται με μανία στα κινητά τους, μέσα σε μια μοναξιά που εμείς δεν ξέραμε, λες και θα ανακαλύψουν   τις κρυμμένες αλήθειες του  κόσμου μέσα από το πληκτρολόγιο ενός κινητού !!!

 

Δείτε περισσότερα

Σχετικά Άρθρα

Δείτε Επίσης
Close
Back to top button